Jednym z problemów to przemarzanie, dlaczego naroża budynków przemarzają ? Spójrzmy na zdjęcie na samym dole, to widok z góry na narożnik.
- Wewnątrz (kolory czerwone/pomarańczowe): Jest ciepło, około +20°C do +25°C.
- Na zewnątrz (kolory niebieskie/fioletowe): Jest zimno. Ale zwróć uwagę na sam czubek narożnika na zewnątrz. Jest tam najzimniej – temperatura spada aż do -4.5°C, podczas gdy płaska ściana obok jest nieco cieplejsza (zielono-żółta).
Dlaczego tak się dzieje, nawet gdy budynek jest ocieplony?
- Efekt „dużego radiatora” (Geometria)
- Od środka pokoju, w samym kącie, powierzchnia ściany jest bardzo mała (to tylko styk dwóch linii). Tędy ciepło „wchodzi” w mur.
- Od zewnątrz, ten sam narożnik ma dużo większą powierzchnię (dwie ściany stykające się pod kątem). Tędy ciepło „ucieka”.
To trochę tak, jakbyś próbował ogrzać duży kaloryfer (zewnętrzna strona narożnika) za pomocą małej świeczki (wewnętrzna strona). Ciepło z wnętrza domu nie nadąża „dopływać” do narożnika, bo olbrzymia powierzchnia zewnętrzna błyskawicznie oddaje je w zimną przestrzeń. Narożnik działa jak żebro radiatora – jest stworzony do szybkiego gubienia ciepła.
- Efekt „zimnego nadmuchu” (Wiatr)
Kiedy wiatr wieje na płaską ścianę, tworzy się przy niej pewna „poduszka” powietrzna, która nieco spowalnia ucieczkę ciepła.
Ale na narożniku dzieje się coś innego. Wiatr, opływając budynek, przyspiesza na rogach (podobnie jak woda w rzece przyspiesza, opływając wystający kamień).
Ten szybszy wiatr działa jak potężny wentylator lub suszarka nastawiona na zimny nawiew. „Zdmuchuje” on każdą odrobinę ciepła, która zdoła przebić się przez styropian, znacznie szybciej niż z płaskiej ściany. Na zdjęciu ten fioletowy czubek narożnika (-4.5°C) to właśnie miejsce, gdzie wiatr najskuteczniej wychładza budynek.
